عفو در لغت و اصطلاح
در لغت: عفو در لغت مصدر عَفَا يَعْفُو عَفْوًا، فهو عافٍ وعَفُوٌّ است، و عفو به معنای گذشت و چشم پوشی از گناه و ترک عقاب و مجازات بر آن می باشد، اصل این واژه به معنای محوکردن و پاک نمودن است. خلیل بن احمد گوید: هر کسی که مستحق عقوبت و کیفر باشد و تو او را ترک نمایی در حقیقت مورد عفوش قرار داده ای. گاه ممکن است شخصی از عقاب کسی در گذرد و ترک مجازات کند و این گذشت از روی استحقاق نبوده باشد.
در اصطلاح: به نظر مناوی: عفو یعنی اراده گرفتن چیزی و چشم پوشی از گناه.
کفوی گفته است: خود داری از رساندن ضرر به کسی، در حالی که توان و قدرت آن را داشته باشی. و در مفهومی دیگر: عفو یعنی: گذشت از اشتباهات و لغزشها و ترک عقاب بر آن.
مرادف عفو، صفح را گفته اند، وصفح به معنای ترک سرزنش و دور نمودن آثار گناه از نفس وارد شده است.
