ادب او پښتو | واسع ویب

پښتو لنډۍ ۱۸- پیل په پ

پټکی پر منځ دوروځو کېږده ~ وطن پردی دی چې ډاډه درسره ځمه پټکی پر منځ دوروځو کېږده ~ زۀ دهمزولو پۀ ټولۍ کې ناسته يمه پټ مې پۀ زړۀ کې ډېر يادېږې ~ دچادمخه ښۀ راغلی نۀ درکومه پراخندګل مې سلام وايه ~ زماج

پښتو لنډۍ ۱۷- پیل په پ

پاچائي تخت مې پۀ کارنۀ دی ~ مادې ديارلۀ څنګه نۀ جداکوينه پاچائي تخت مې پۀ کار نۀ دی ~ جانان دې لوکړي زۀبۀ وږي ټولومه پاس پراسمان راشه رامداره ~ داسمې لارې راڼېزونيولې دينه پاس پراوږودې منګی مات شه ~ چ

پښتو لنډۍ ۱۶- پیل په ب

باڼۀ دې غشي ديارۍ دي ~ زۀ دې دوروځو پۀ ليندۍ ويشتلی یمه باور پۀ مامه کړه جانانه ~ زېړ رنګ مې ګوره چې مين دربانې يمه باهوپۀ لاس ګوتې پۀ ګوته ~ زرګره ټوله دې يارۍ ته جوړه کړمه بدي دبدوخلکو کار دی ~ څوک

پښتو لنډۍ ۱۵- پیل په ب

بېلتون رښتيادسل مرض دی ~ نه ترې رغېږم نه دستی ورباندې مرمه بېلتون زماکشری وروردی ~ پۀ ميراثه کې رانه يارجلا کوينه بېلتون ښامار پۀ لار کې پروت دی ~ دپاړوګر جانان مې هېرشوۀ منترونه بېلتون ظالم پۀ لارکې

پښتو لنډۍ ۱۴- پیل په ب

بېګاه مې مړ پۀ خوب ليدلې ~ سبامې سرو شونډوپتری نيولی وونه بېګامې يارسره وعده ده ~ دلاس بنګړي مې پۀ لتو تړلي دينه بېګانۍ شپه بۀ بيا رانۀ شي ~ چې درسته شپۀ ديار غېږ کې شرنګېدمه بېلتانۀ بېل پسې راوخست ~

پښتو لنډۍ ۱۳- پیل په ب

بوړی ډک پۀ اوږو کېږده ~ دښمنان ډېردي چې ډاډه درپسې ځمه بوی بۀ دې نۀ کړم ښکلي ګله ~ چې دکارګان پۀ خواکې ځاله اچوينه بوی دزلفانودې لګېږي ~ خلک ګمان پرې دخوتن دمشکوکړينه بهاريې ياره ټول خزان دی ~ پۀ بېلت

پښتو لنډۍ ۱۲- پیل په ب

بلبل بۀ خدای پۀ ګلو موړ کۀ ~ غمازه ستانيمګړی نيت مې ژړوينه بلبل بۀ لاړشي باغ بۀ پرېږدي ~ خزان دلاسه بۀ ژړادسوزکوينه بلبل بۀ ولې کوکې نۀ کا ~ چې يې خپل ګل دبل پۀ لاس کې وليدنه بلبل پتنګ کله يو رنګ دي ~

پښتو لنډۍ ۱۱- پیل په ب

باقي بۀ څوک نۀ وي دنيا کې ~ غيردالله نه چې موجودبۀ پۀ کې وينه بالښت دکوره درته راوړه ~ مړوند مې خپل دی نوريې نۀ درلاندې ږدمه بام ته پۀ منډه وختمه ~ يارمې ونه ليدپۀ ژړاراپرېوتمه باڼه چترۍ سترګوته نيسم

پښتو لنډۍ ۱۰- پیل په ب

بابادې ماوژلی نۀ دی ~ چې راته نيسې دزړې ولې بندونه باباکوچيانوته مې ورکړه ~ چې تورپېکی مې دنښتروبادوهينه باباګلان دباغه راوړه ~ زۀ يې پېيمه جوړومه امېلونه بابامې نۀ درکوي ياره ~ لاړشه باباباندې مې وکړ

پښتو لنډۍ ۹- پیل په الف

اوښکې مې پرېږده چې بهېږي ~ دبېلتانۀ خنجرپۀ زړۀ وهلی يمه اوښکې مې پرېږده چې بهېږي ~ ديارله دره بېنواراغلی يمه اوښکې مې ځي ګرېوان مې لونددی ~ دغم محصل دی دغم برات راته راوړينه اوښکې مې دسيندغوندې بهېږي

پښتو لنډۍ ۸- پیل په الف

اوربل يې بياپۀ مخ راخپورکړ ~ لکه چې ښيزه پۀ باران کې لنده شينه اوربل يې پولې پولې راغی ~ سخ دهغودی چې بۀ يې پولې ورانوينه اوربل يې مادانه وانه کړ ~ دکنډوګي سيلۍ پرې ځان بدناموينه اوردهجران خاورې ايرې