لنډه کیسه

د مېږي او شاتو لنډه عبرتناکه کيسه

يوه ورځ په ځمکه لږ شات وغورځېدل، نو يو مېږی راغی او ويې څټل.

بيا يې غوښتل چې لاړ شي، خو څرنګه چې شاتو ډېر خوند ورکړی و، لږ نور يې هم ترې وخوړل.

د تللو اراده يې چې وکړه، بيا يې هم زړه ونه شو چې له شاتو لاړ شي، دومره خوند يې ورکړی و، چې د شاتو له څنډو يې په خوړولو بسنه ونه کړه، او اراده يې وکړه چې دا ځل يې منځ ته ورننوزي ترڅو پرې ځان ښه موړ کړي.

مېږی شاتو ته پوره ورننوت، او مزې اخستل يې ترې پیل کړل.

خو چې د وتلو اراده يې وکړه، ويې نه شو کړی چې ترې ووزي، لاسونه او پښې يې پکې نښتي وو. هلې ځلې يې کولې خو نتيجه يې نه ورکوله، په همدې حالت کې و چې اخر مړ شو.

نو د ميږي د مړينې لامل د شاتو يو څاڅکی شو. په لږو يې قناعت ونه کړ، له ترخې پايلې سره مخ شو.

که حلال رزق لږ هم وي، بايد په همغو لږو قناعت وکړو، د دنيا له نعمتونو څخه په شرعي چوکاټ کې ګټه واخلو، افراط ونه کړو او د دنيا او اخرت کاميابي پرې ونه بایلو.

ژباړه: سليم حسن خيل

صافی بنسټ خبرتیا Safi Foundation Ads Donation

wasiweb.com

wasiweb.com Publisher Team publish your sent articles. you can send your articles to publish, also you can be author with us. Share the website and articles with your friends

خپل نظر مو دلته ولیکئ

Back to top button
وسیع ویب
error: