طنزي کیسې

د بې وسۍ کريغې. طنز کیسه

اسدالله غيرت

د شپې دولس بجې دي ، تکه توره شپه ده ، د سيمې ډيری خلک په درانه خوب ويده دي ، د ځينو خټينو کورونو له کړکيو د څراغونو راوتونکي رڼا د سړي پام ځان ته اړوي ، په اسمان کې ځليدونکي ستوري لکه د پېغلې په ټيکري سريخ شوې سيتارې شغلې کوي ، په حجره کې ناست سپين ږيري له ډېرې خوشالۍ نه سره او سپين شي ، غواړي په شپه کې ددې کور د يوې پېغلې ژوند د سيمې د رواجونو په قالب کې واچوي او وروسته يې د خرڅولو نرخ معلوم کړي.
آه زما خدايه .
سپين ږيري موافقې ته رسيږي ، د جينۍ پلار د ډېر ولور له امله هر څه ته غاړه ږدي او بلاخره پېغله د پنځوس کلن سپين ږيري په نوم کيږي ، د خير لاس پورته شو ، له دې سره د يوه بې وسه انسان د ارمانونو نړۍ اور اخلي او په هغه بله کوټه کې د يوې خرڅې شوې پېغلې له خولې کريغې پورته کيږي ، په سپينو اننګيو يې د بې وسۍ اوښکې خړو خاورو ته منډې وهي او له ډېره درده د سر ويښتان وباسي.
شپه د ديوالي ساعت له ستنو تېره شوه ، سحر ته ورغاړې وته ، د پورې کلي له بامونو د ډزونو اوازونه پورته شول ، په سيمه کې د بې وزله پېغلې د کوژدې خبره خوره وره شوه ، د سيمې خلک ډلې ډلې د سپين ږيرې کور ته د مبارکۍ په موخه ور روان دي ، د سپين ږيري په کور کې د خوښۍ تمبلونه غږيږي او د هر سړي په شونډو موسکا خوره ده .
په کوټه کې ناسته بې وسه پېغله په ژړا ژړا کې د خپلو ارمانونو او مين خبره کوي ، د سيمې په رواجونو او د پلار په پرېکړه لعنت وايي او د ضعف غېږې ته لويږي.

safi foundation

wasiweb.com

wasiweb.com Publisher Team publish your sent articles. you can send your articles to publish, also you can be author with us. Share the website and articles with your friends

خپل نظر مو دلته ولیکئ

Back to top button
error: