طب

تخصص که زمونږ ولس ته لوی غم؟

تخصص په یوه طبی برخه کې تر ټولو لوړه پوهه ده، پدی معنی چی د طب یو متخصص باید د ډېر لږ شمېر پېښو پرته هرو مرو د ډېرو پېچلو ناروغیو ورستئ تشخیص او مناسبه درملنه وکړی خو له بده مرغه زمونږ په هېواد کی تخصص په تخصص ملنډې وهل دی.

سربېره پر دی د عامی روغتیا د تخصص د اکمال ریاست د دی ولس په اوږو هغه دروند پېټئ ده چی نزدی هېڅ رښتینی عملی لاس لاس ته راوړنه نلری او په اکثرو حالتونو کی ان د دی ولس د وژنو مسول هم ده. دا ریاست د بی وزله ولس د لاس په تڼاکو د ګټل شویو پیسو د مالیی نه لوړ لوړ معاشونه اخلی او په مقابل کې ولس ته داسی متخصص ډاکټران تربیه کوی چی له مسلکی پوهی په بشپړ ډؤل ناخبره او د ګټې په ځای ولس ته زیان رسوی.

د دی ریاست له خوا تربیه شوی متخصص ډاکټران لاندی ځانګړنې لری:
لمړئ: ټول هغه ډاکټران چی په فاکولته کی د زده کړې په وخت یی په حاضرئ کی نوم نه پیدا کېده اوس متخصص او ټرینر متخصصین دی.

دوهم: ناروغ ته لیکلی نسخه یی په بشپړ ډؤل د نسخی لیکلو د نړیوال معیار سره په ټکر کی دی لدی کبله کله چی دا نسخی بهرنیو هېوادونو ته ځی نو بهرنی ډاکټران پوری خاندی.

دریم: متخصص ډاکټر باید پخپله نسخه د ناروغئ تشخیص ولیکی خو د دوی تشخیص معلوم نه وی او هر ناروغ ته د یوی په ځای د څلورو او پنځو ناروغیو درمل یوځای لیکی چی پدی کی خو به یوه نه یوه وی چی روغه شی – پدی ډؤل له یوی خوا د ناروغ پیسی ضایع کوی له بلی خوا یی په ډېرو زهرجنو درملو روغتیا ته زیان رسوی.

څلورم: داخله او جراحی په طبابت کی د بحر حیثیت لری چی د طب نوری څانګی په یو نه یو ډؤل پکی داخل دی. پدی دوه برخو کی تخصص اخیستل آسانه خبره نده خو د هېواد په هر ګوټ کی چی وګوری نو سترګی به دی د دی دوه برخو په متخصص لګېږی او که سپینه ووایو نو معالج ډاکټر نزدی هیڅ نه لیدل کېږی.

پنځم: له ټولو لویه غمیزه دا ده چی دا متخصصین او د عامی روغتیا د وزارت چارواکی دواړه پدی غلطه خبره شخوند وهی چی د یوی برخی متخصص باید د بلی برخی سره کار ونلری او همدا غلطه خبره د ولس په غوږونو کی هم پېچکاری کوی. دا خبره عام ولس ته یو لوی غم جوړ شوی ده. سره لدی چی که یو ډاکټر د یوی برخی متخصص ده نو د نورو ټولو برخو معالج هم ده. متخصص باید په نورو طبی برخو هم لږ تر لږه دومره پوه وی چی د خپلی تخصصی برخی ناروغ ته داسی درمل ورنکړی چی د هغه د بلی برخې پخوانئ ناروغی ډېره کړی.
پدی اړه یو ژوندئ مثال: فرض کړئ یو ناروغ کلونه کلونه سردرد لری. دا ناروغ که عقلی عصبی متخصص ته د درملنی لپاره لاړ نو د تشویش او خپګان درملنه ورته کوی دا ځکه چی د تشویش او خپګان له کبله سردرد د ده کار ده نورو سره یی کار نشته.

که همدا ناروغ د داخلی متخصص ته ورغئ هغه ورته د نیم سری درملنه کوی ځکه نیم سرئ د هغه په تخصص کی راځی او له نورو سره یی کار نشته، زما په څېر یو نیم له طب نه ناخبره خو ان ورته وایی چی د معدی له کبله ورته سردرد پیدا شوی او د معدی، د وینی د غوړ او نورو درملنه ورته کوی.
که همدا ناروغ د ستونی، پوزی او غوږونو متخصص ته لاړ نو دماغ یی چرک لری او د دماغ د چرک درملنه ورکوی ځکه هغه له نیم سری، تشویش او نورو سره کار نلری.

که همدا ناروغ د هډوکو متخصص ته ورغئ نو د ورمېږ په مهرو کی یی ستونزه ده او لدی کبله یی سر درد کوی – دا ځکه چی هغه د هډوکو متخصص ده او له نورو برخو سره یی کار نشته.

وروستئ پایله – تخصص باید لمړئ رښتینئ تخصص شی که نه نو باید دا تش په نوم د تخصص پروګرام په بشپړ ډؤل بند شی. د عامی روغتیا د ننه د تخصص د اکمال ریاست باید یا رښتینئ متخصص تربیه کړی یا نو نور دا پېټئ د بی وزله ولس له اوږو لری شی چی پدی ډؤل د ولس د لاس د تڼاکو د پیسو د مالیی د بیځایه لګښت مخه ونیول شی.
که دا کارونه ونشی نو مسولین به یی د قیامت په ورځ هرو مرو د الله پاک له لوری له سزا سره مخ کېږی او باید هېر نه کړی چی (ان بطش ربک لشدید – د الله پاک نیول ډېر سخت دی).

donate

wasiweb.com

wasiweb.com Publisher Team publish your sent articles. you can send your articles to publish, also you can be author with us. Share the website and articles with your friends

خپل نظر مو دلته ولیکئ

Back to top button
error: