ابراهیم (ع) خلیل الله، د دریو ادیانو پیغمبر

ابراهیم (ع) ته په وړوکوالي کې ځیرکتیا او پوهه ورکړل شوې وه، همیشه یې د منطق او استدلال په ژبه خبرې کولې او هیڅکله یې ډبرین بت او خټین واکمن ته د تعظیم سر ندی ټیټ کړی، نو ځکه ورته د امت، حنیف او خلیل لقبونه ورکړل شویدي. قرانکریم داسی حکایت کوي:‌ کله چې شپه شوه، نو ابراهیم په اسمان کې یو غټ ستوری ولید، ویې ویل چې همدا زما رب دی، خو چې تری تم شو، ویې ویل نه، دا زما رب ندی.
بیا یې سپوږمۍ ولیدله چې ګواکې همدا به زما خدای وي، خو هغه هم له نظره پټه شوه، ویې وویل، نه دا هم نده. ګهیځ کې د لمر ستر ځلیدونکي ستوري ته ځیر شو، نو ګمان یې راغی چې دا خو به هرو مرو رب العالمین وي. مازیګر کې هغه هم ډوب شو، نو یقین یی راغی چې دا یو هم د الله ذات ندی او په عبادت او سجدې نه ارزي (وَلَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ
قَبْلُ – موږ لا ډیر پخوا ابراهیم ته هوښیارتیا او سړیتوب ورکړی وو).
حضرت ابراهیم د خپلې زمانې د مشهور او ښکره ور ټولواک، نمرود بن کنعان لخوا د بغاوت په تور په سور انګار کې واچول شو، ځکه چې د میلې په ورځ یې درمسال کې ټول بتان برغنډ برغنډ کړي وو. مګر له نجات وروسته یې خپل کور پریښود او د کنعان په سترې واکمنۍ کې له عراق څخه د نن ورځې فلسطین ته کډه شو. څه موده وروسته مکې ته ولاړ او په سپینه ږیره یې د خپل ځلموټي ځوئ، اسماعیل ذبیح الله په تنکیو لاسونو د کعبې خونه آباده کړه.
همدا نن یې د لمانځنې لپاره په لسګونو زره کسان د عرفات په غونډۍ لوڅ سرونه،‌
پلاستیکي څپلۍ په پښو،‌ د کفن په څیر سپین احرامونه اغوستي او په سختې ګرمۍ کې ولاړ او همدا یو شعار زمزمه کوي چې: (لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ) .
عرفات غونډۍ
عرفات غونډۍ
حضرت ابراهیم علیه الصلاة و السلام د موحدینو عملبردار، د زرګونو پیغمبرانو نیکه او د عظمت، شهامت او میلمه پالنې یو ځانګړي کرکټر دی. کله چې له مکې بیرته فلسطین ته ستون شو، څه موده وروسته هملته وفات او دفن شو.
د بیت المقدس په سهیل کې د ۳۵ کلیومترۍ په واټن پروت د الخلیل په نوم ښار د همدې ستر پیغمبر په نوم جوړ شوی او هر کال په زرګونو عقیدتمند خلک د ابراهیمی حرم د زیارت په نیت د هغه سلام او درناوي ته ورځي (وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا).

سره ددی چې د حضرت ابراهیم پلار بت پرست او د وخت د جابر واکمن مخلص غلام وو،‌ خو تل یې د پلار سره ادب ساتلی او د ځوئ ولۍ لهجه یې کارولې: (پلار جانه! دغه بتان نه ستا خبره اوري او نه درسره کومه مرسته کولائ شي. دغه لاره غلطه او تا د بدمرغۍ په لور بیایي) خو هیڅکله یې د زور او بغاوت لاره نه ده غوره کړه. د حضرت نوح او حضرت لوط میرمنې خائنې او کنجرې وې، مګر دغو دواړو پیغمبرانو د هغوئ په خلاف زور او شدت ته لاس نه دی اچولی.
حضرت عیسی ته خلکو د خدای د ځوئ نسبت ورکړ،‌ خو هغه څوک ونه وژل او ابولهب او ابوجهل د حضرت محمد (ص) ناسکه کاکا ګان وو او تر هغې یې ورسره د تورې او نیزې په ژبه خبرې ونه کړې، تر څو چې دوئ ورپسې بدر او خندق ته راغلل.

بلې، تر ټولو مهمه دا چې کله په مدینه منوره کې د منافقینو سالار عبدالله بن ابی بن سلول مړ شو،‌ نو حضرت پیغمبر ښه پوهیده چې هغه څوک دی،‌ خو بیا یې هم خپل کمیس ورکړ چې د کفن په ځای یې استعمال کړي.
شاید موږ به د دغو باعزمه پیغمبرانو،څه بدمرغه شان امتیان یو چې د سوچه او سوتره عقیدې له دعوو سره سره،‌ د خپلو کلیمه ګو وروڼو د وینو له تویولو څخه خوند اخلو.
د هغې بی اسرې کونډې زړه ته نه ګورو چې خپل یتیم ځوي په څومره خوارئ او غریبئ را لوې کړي، بیا موږ د هغه ټټر ته ماشینګڼه ونیسو او له مردکو ډک شاجور یې په سینه کې خالي کړو چې ته خو دوزخي یې، منافق یې او باید ووژل شي؟د رحمان بابا له خاطره دی ستر خالق تعالی د هزار خوانۍ ټوله هدیره وبښي چې په څومره ساده ټکو کې یې د انساني کرامت،‌ حرمت اوعبادت فلسفه په یو بیت کې داسې رانغښتې ده:
د خلیل تر کعبې دا کعبه ده لویه
که آباد کا څوک ویران حرم د زړه
سرچينې:
قرانکریم، د الیوم السابع – مصرۍ مجله، ګوګل،‌ وړیا انسایکلوپیډیا او‌ د ډاکټر عمر عبدالکافي د یوټیوب چینل.
ولي الله ملکزی
Advertisement | Why Ads? | Advertise here

پوهنتون چینل

پوهنتون چینل درسره سبسکرایب او شریک کړئ

سبسکرایب Subscribe



ترنم یوتیوب چینل

نوې ویدیو هره ورځ

سبسکرایب Subscribe


Editorial Team

د واسع ویب د لیکوالۍ او خپرونکي ټیم لخوا. که مطالب مو خوښ شوي وي، له نورو سره یې هم شریکه کړئ. تاسو هم کولی شئ خپلې لیکنې د خپرولو لپاره موږ ته راولېږئ. #مننه_چې_یاستئ

خپل نظر مو دلته ولیکئ

wasiclinic.com
Back to top button
واسع ویب