حضرت ابوبكر صديق رض فرمايي : تر ايمان وروسته ستره پيرزوينه نيك خويه ښځه ده .

حضرت سليمان ع د خوږې وينا په هكله وايي : خوږه وينا د قهر او غضب د سړولو او له منځه وړلو بريمنه لار ده .

مولانا جلال الدين رومي د انسان په اړه وايي : د انسان لوړول ګران خو را غورځول يې اسان دي .
حضرت عيسى ع د انسان سره د مينې په باره كې داسې وايي : په دې كې شك نشته چې د الله د مخلوق سره مينه كول د هغه سره د مينې كولو مانا لري .
علامه اقبال هم انسانيت محترم بولي او په احترام كې يې ډيرې ګټې نغښتې ګڼي دى وايي : د انساني ژوند پايښت د انسانانوپه درناوي كې دى .
خوشال خان خټك د ميړنو پلوى دى ، دى بيا وايي : ناځوانه خلك په نسب وياړي او ميړونه په خپلو كارنامو وياړي .
حضرت ابوبكر صديق رض د علم په هكله وايي : علم د پيغمبرانو ميراث دى .
حضرت ادريس ع د علم او پوهې په اړه فرمايلي دي : علم د روح غذا او د ژوند دوهم نوم دى .
حضرت لقمان ع سلام د علم په هكله داسې وايي : په علم سره زړه داسې ژوندى كيږي لكه وچه مځكه چې په باران سره ژوندۍ كيږي .
حضرت عيسى ع بيا فرمايي : بې عمله عالم د هغه ړانده په څير دى چې څراغ يې په لاس كې وي ، له رڼا څخه يې نور خلك ګټه اخلي او دى پخپله په تياره كې پاته وي .
حضرت علي رض وايي : يتيم هغه دى چې علم نه لري او غريب هغه دى چې عقل نه لري .
ابن جوزي رح وايي : هغه علم چې په زړه كې خواخوږي ، ترحم او صله رحمي پيدا نه كړي د هغه زده كړه بې ګټې ده .
حضرت عايشه صديقه رضي الله عنها فرمايي : د څراغ له رڼا نه ګټه واخلئ ، دې ته مه ګورئ چې څراغ د چا په لاس كې دى .
او حافظ شيرازي په دې برخه كې بيل نظر لري وايي : كه د خوشاله او ډاډه ژوند چل مو زده كړ نو پوه شئ چې ټول هنرونه مو زده كړي دي