علوم القرآن په عهد نبي صلی الله عليه وسلم ، عهد صحابه رضی الله عنهم او عهد تابعينو کې په شفوي شکل وو ، ځينو تابعينو لکه : مجاهد ، عکرمه او نورو په دې علم کې څه ليکنې لرلې .

ددې نه وروسته د قرآن ، حديث ، تفسير او علومو تدوين د ضايع کېدو له وېرې پيل شو چې په لاندې ډول دي :

لومړی کتاب چې د علوم قرآن څخه بحث کوي ” الوقف والابتداء” دی د هغه نه وروسنه کتاب د ” الناسخ والمنسوخ ” چې ابی عبدالله القاسم بن سلام ليکلی دی او د هغه وروسته کتاب د “غريب القرآن,” دی چې عطاء بن ابی رباح تابعي ليکلی دی او د هغه څخه وروسته لاندې کتابونه تدوين شوي دي :

کتاب د “فهم القرآن” چې حارث المحاسبي ليکلی دی .

کتاب د “التنبيه على بعض علوم القرآن” چې ابن حبيب النيساپوري ليکلی دی .

کتاب د “فنون الأفنان في علوم القرآن” چې ابن الجوزي ليکلی دی .

کتاب د “جمال القراء وكمال الإقراء” چې سخاوي ليکلی دی .

کتاب د “البرهان في علوم القرآن” چې لبدر الدين الزركشي ليکلی دی .

کتاب د الاتقان في علوم القرآن” چې سيوطي ليکلی دی .

او د هغه نه وروسته معاصرو علماؤ په نومړی علم کې ډير کتابونه ليکلی دي.