اخلاق

له منافقت څخه ځان ساتل!

ابو هریره رضی الله عنه له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کوي چی فرمایی:

«آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ : إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ ، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ ، وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ» رواه البخاري ومسلم.

يعنې منافـق درې نښې لري: لمړی دا چې کله خبرې کوي دروغ وایي. دوهم دا چې کله وعده وکړي وعده خلافي کوي. دریم دا چې کله امانت ورته وسپارل شي نو خیانت کوي.

د منافقینو په اړه څو آیتونه:

[سُوۡرَةُ البَقَرَة : ۱۳].

﴿ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا كَمَآ ءَامَنَ النَّاسُ قَالُوٓا أَنُؤْمِنُ كَمَآ ءَامَنَ السُّفَهَآءُ ۗ أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَآءُ وَلٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ ﴾

او كله چي هغوی ته وويل شول: “څنګه چي نورو خلكو ايمان راوړی دی، هماغسي تاسي هم ايمان راوړئ!” – نو هغوى ځواب وركړ چې: “ايا موږ د كم عقلانو (ناپوهانو) غوندې ايمان راوړو؟” – پام ولرئ! په حقيقت كې همدوی پخپله كم عقلان دي، خو دوی نه پوهېږي.

[سُوۡرَةُ البَقَرَة : ۱۴]

﴿ وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ ءَامَنُوا قَالُوٓا ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلٰى شَيٰطِينِهِمْ قَالُوٓا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ ﴾

كله چي دوى له مؤمنانو سره يو ځاى شي، نو وايي چي: “موږ ايمان راوړی دى.” – او كله چي په ګوښه ځاى كي له خپلو شيطانانو سره يو ځاى شي، نو وايي چي: “په اصل كښي خو موږ له تاسي سره يوو او په دې خلكو ملنډي وهوو.”

[سُوۡرَةُ البَقَرَة : ۱۵]

﴿ اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِى طُغْيٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴾

الله ﷻ په دوی ملنډي وهي (سزا وركوي) او دوى ته په خپله سركښۍ کې داسې مهلت ورکوي چې حیران پاته وي.

[سُوۡرَةُ البَقَرَة : ۱۶]

﴿ أُولٰٓئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى فَمَا رَبِحَت تِّجٰرَتُهُمْ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ ﴾

دا هغه كسان دي چې د هدايت په بدل کې يې گمراهي اخیستې ده. خو دا تجارت د دوی لپاره ګټور نه دى او دوى هيڅکله پر سمه لاره نه دي.

[سُوۡرَةُ البَقَرَة : ۱۷]

﴿ مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّآ أَضَآءَتْ مَا حَوْلَهُۥ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِى ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُونَ ﴾

د دوى (منافقانو) مثال داسې دى لكه يو څوك چې اور بل كړي او چې كله هغه (اور) ټوله شاوخوا رڼا كړي، نو الله ﷻ د دوى د سترګو بينايي ورڅخه واخلي او دوى په داسې حال كې پرېږدي چې په ترږمیو كې هيڅ نه ویني.

[سُوۡرَةُ البَقَرَة : ۱۸]

﴿ صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴾

دوى كاڼه دي، ګونګيان دي، ړانده دي؛ نو دوى اوس نه راګرځي.

[سُوۡرَةُ البَقَرَة : ۱۹]

﴿ أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمٰتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِم مِّنَ الصَّوٰعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ ۚ وَاللَّهُ مُحِيطٌۢ بِالْكٰفِرِينَ ﴾

يا د دوى مثال داسي وګڼئ چې له اسمان نه شړكنده باران اوري او له هغه سره تورې تيارې، كړسهار او برېښنا هم ده، دوى د برېښنا د كړسهار په اورېدلو د مرګ له وېري په غوږونو كي ګوتي ږدي. او الله ﷻ دا د حق منكران له هري خوا را ايسار كړي دي.

[سُوۡرَةُ البَقَرَة : ۲۰]

﴿ يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصٰرَهُمْ ۖ كُلَّمَآ أَضَآءَ لَهُم مَّشَوْا فِيهِ وَإِذَآ أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا ۚ وَلَوْ شَآءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصٰرِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ﴾

له برېښنا څخه پر دوى داسي حالت راځي چي ګواګې اوس به برېښنا د دوى د سترګو نظر والوزوي. كله چې يې يو څه رڼا تر سترګو کېږي، نو په هغې کې لږ وړاندې ځي او كله چي ترږمۍ پرې خوريږي، نو ټپ درېږي. كه د الله ﷻ خوښه واى، نو له دوی څخه به يې د اورېدو او ليدو قدرت بيخي سلب كړى واى. په باوري توګه الله ﷻ پر هر څه برلاسی دى.

د دعاء په هېله.

شاهد مسلمېار صافی

Tags

wasiweb.com

wasiweb.com Publisher Team publish your sent articles. you can send your articles to publish, also you can be author with us. Share the website and articles with your friends

خپل نظر مو دلته ولیکئ

Back to top button
error:
Close
Close