شعر، لنډۍ، متل | واسع ویب

د مینې او مین په هکله ښایسته مصرۍ

ته نقاب دمخه لری کړه بس زه به درته گورم د نظر پروا ونکری جیب می ډک دسپلنو دی وخت نه وخت په یارۍ باندې رنګا رنګ ټپې او مُصرۍ ویلي شوي دي چې ځنې یاري ستايي او د ژوندانه ټولې ښیګڼې په یارۍ کې لټوي او هر

لس پـښتو مـتلونه

۱ـ د ګونګي په ژبه خپله مور ښه پوهېږي . ۲ـ د حجرې چیلم یې هر څوک درباندې خله لکوي. ۳ـ د مار بچي مار وي . ۴ـ دله غل د کور مالت نه غلا کوي . ۵ـ د غریب ملا په اذان څوک روژه نه ماتوي. ۶ـ د ګیدړ تر ناز د ز

چې په نکروزو د خپل یـار نـوم په لاسونو لیکي د پښتنې مینې اظهــار په اختــرونــو کېــږي د ژوند په هره لاره هر سفر مـــــــــو مبارک شه په مينه درته وايم چــــــــي اختر مو مبارک شه د اختر په هکله یو څو

پښتو لنډۍ- پيل په ب ۳۷

بابا مې نه در کوي ياره ورشه بابا باندې مې وکړه تعويزونه باد دپلو له مخې يوسه د ډيرعمرونو ارمانجن ديدن کومه بابا ځه کوډۍ راته وکړه دملک لور ده ماته زړه نه راکوينه بابا دسمال يې راته راوړه په زړه سوری

پښتو لنډۍ ۳۶

ګوره چې واردې خطانۀ شي عالم نېستۍ ته اړمونه ورکوينه ظاهرعالم ته روغ ښکارېږم پۀ زړۀ سوری لکه بادام درپسې يمه والله بالله کۀ بۀ خولۀ درکړم څودوطن ددښمن رانۀ وړې سرونه ماپرسينه لونګ

پښو لنډۍ ۳۵

پلاره تعليم راباندي وکړه زه دي اولاديم په تا ډير لرم حقونه ماپه مکتب کي و رداخل کړه زه پنځه بنا داسلام پکي زده کومه ماته قلم ګوتو کي راکړه چي بسم الله درته په وړو ګوتوکي وليکمه ما

د مور دوعا

ستاارمان اوستاجهان نه زه لوګۍ شم هرقدم نه دی قربان اوسپيلنۍ شم زه دی موريم ته ارمان ته مې ارزويي ته يادګارزمادمينې الله هو يي نيموشپوکې درته ويښ ناست يم زړګيه ای زما د زړه ارام خوږه بچيه ته ماشوم شه

ښځه د پښتو په متلونو كې

كه موږ دخپل هېواد تېر تاريخ ته يوه ځغلنده كتنه وكړو،نو وبګورو ،چې ښځو دنارېنوو تر څنګ دژوند په ټولو چاروكې ګډه برخه لرلې ده.څه دا چارې درزم په برخه كې وي او كه دبزم، كار وي كه زيار،وږه وي كه تنده،دهرې

متلونه څه ته وايي

په پښتو خو متل هغو لنډو ويناوو ته وايي چي د ښو معناوو او حكمتو څخه ډكي ويخو بيا هم دمتلونو تعريف ته ډول ډول كرښې ايستل شوې خو كه ټول سره را ونغاړو دا يوه موضوع ترې تر لاسه كېږي چې، متلونه دخلكو هغه سپ

شهوت مې پکار نه دی/ غزل – شعر

هوس نه لرم شهوت مې پکار نه دی ندی داسې محبت مې پکار نه دی ستا د مړو سترګو کاږه کاته مې خوښ دي ستا د سرو شونډو شربت مې پکار ندی تش د مينې نوم د ژبې په سر نه وړم تش د تورو تلاوت مې پکار ندی دا ياران زما

تر داره درسره یم ـ شعر

دتورې شپې له غیږې ترسهار درسره یم قیامت ته به ملګري یو ترداره درسره یم شیبې دانقلاب دي لاس زما په لاس کې کیږده ډاډه ډاډه درځه طالبه یاره درسره یم که هرڅومره اوږدیږي خاطرې دې نه درنیږي دم