هر انسان ته پاکه مینه
ستر عزت او عالي شان دی پاکه مینه
لوی څښتن مې په لویۍ کې مینه و کړه
لوی صفت د لوی سبحان دی پاکه مینه
دا نړۍ د پاکې مینې نه پیدا شوه
د جهان د مینې مور ده پاکه مینه
لوی جوهر د انسانیت په محور ګرځي
د انسان د ژوند مدار دی پاکه مینه
اکبري په مینه ناکو خدای مین کړم
لوی سرمشق او هم ایمان مې پاکه مینه

عزت الله اکبري

د مینې شعر
ستا د سترګو په رڼا کې مې جهان ښکلی ښکاري
ستا له نوم سره هر وخت مې ارمان ښکلی ښکاري

د طبیعت شعر
پسرلی چې راشي، ګلونه موسکا شي
د مرغانو سندرې هره خوا شي

د ملګرتیا شعر
ملګری هغه وي چې په غم کې درسره وي
په خوشحالۍ کې خو هر څوک درسره وي

د وطن شعر
دا وطن مې د زړه ټوټه ده ګرانه
په هره خاوره کې یې مینه ده پټه

لنډ ښکلی شعر
ستا د یادونو سیوری تل راسره وي
په تنها شپو کې مې زړه تسلا شي

د خوشحال خان خټک بیت
چې غیرت وي نو انسان سړی وي
بې غیرته انسان څه انسان دی

د رحمان بابا بیت
هر څوک خپل نصیب له ځانه وړي
چا ته ښه او چا ته بد تقدیر شي

ژوند لکه سیند روان دی 
یو وخت خندا، بل وخت غم دی

نه مې چاته شکایت شته، نه فریاد
ستا د مینې په اور سوځمه خاموش یم
چې باران شي، ستا یادونه راشي
زړه مې بیا ستا په مینه لمده شينه

ستا موسکا زما د زړه دوا ده
ستا خبرې زما د روح غذا ده

په تیارو کې هم رڼا پیدا کېږي
که انسان په زړه کې هیله وساتينه

زما دنیا ته ته رنګ ورکړه
بې له تا هر څه راته خالي ښکاري

دا درد یوازې عاشق پېژني
د یار جدایي تر ټولو سخته ویینه

ژوند لنډ دی، مینه پکې وکړه
نفرتونه پرېږده، خندا پکې وکړه

ستا په نوم مې هره شپه تېریږي
ستا په خیال مې هر سهار پیلېږي

نیم ژوند دې په خوشحالی تېرېږي
که ملګری رښتینی پیدا کړې

غمونه راځي او بیا تېرېږي
خو صبر تل بریالی کېږي

هیله مې درته لا هم ژوندۍ ده
زړه مې ستا په انتظار کې ستړی شوونه

د مینې لار که هر څومره اوږده وي
وفادار زړونه تر پایه درسره ځینه

خپل ارزښت مه هېروه هېڅکله جانانه
ځکه ته راته ځانګړی یې په دې دنیا کې

ستا د مینې په خیالونو کې داسې ورکه یمه
لکه ستوری چې په شپو کې ورکې شينه

هره لحظه دې یادومه 
زړه مې ستا د نوم سندرې وايي

که دنیا ټوله رانه واوړي
ستا مینه مې له زړه نه نه وځينه

ستا د سترګو ښکلا ده بې مثاله 
لکه سپوږمۍ چې په اسمان کې راځلېږي

ستا یادونه تسلي شي راته بیا
غمونه که هر څومره ډېر شي بیا پر ما

 چې په نیمه لار کې پای ته ورسې
وفا خو هغه ده چې تر پایه درسره وي

نور هر څه بې معنا ښکاري
زما د زړه ارمان یوازې ته یې

کله چې ستا یادونه راشي
د باران څاڅکي لکه اوښکې غوندی شينه

په مینه یې تېرول پکار دي
ژوند یو خوب دی، ژر تېرېږي

ستا بېلتون مې زړه ټوټې ټوټې کړیدینه
خو مینه مې لا هم درته ژوندۍ ده

ستا د خبرو خوږوالی داسې 
لکه شات چې پر زخم ولګې

که هر څومره فاصله زیاته شي
زړونه که یو وي، لرې نه وي

ستا د یادونو په سیوري کې ژوند کوم
لکه ګل چې د پسرلي په امید وي

که هر څو وخت تېر شي او دنیا بدله شي
ستا مینه مې له زړه نه هېره نه شي

د شپې چوپتیا کې ستا نوم اخلم
زړه مې یوازې ستا لپاره درزېږي

د ژوند هره لحظه راته ښکلی ده
چې ستا خیال پکې راسره وي

زړه مې ستا د مینې کور ګرځېدلی
بې له تا پکې رڼا نشته