د اوبو کمښت د یوویشتمې پیړۍ په یو له مهمو بحثونو بدل شوی دی. د مختلفو ادارو په راپورونو کې راغلي چې نږدې یو میلیارد خلک د څښاک خوندي او پاکو اوبو ته لاسرسی نلري او له ۲.۷ میلیارده زیات خلک کم تر کمه په کال کې یوه میاشت د اوبو له کمښت سره مخامخ کیږي.

ددغه واقعیت درک کول ستونزمن دي، کله چې وګورو چې یواځې ۳ سلنه د نړۍ د اوبو خوږې او د انسانانو د استفادې وړ بلل کیږي. دا پداسې حال کې چې د ځمکې نږدې ۷۰ سلنه برخه اوبو نیولئ ده. د خوږو اوبو ۶۶ سلنه څخه زیات په یخچالونو کې کنګل او استفاده ورڅخه لا تر اوسه ممکنه نده. دغه ارقام ښکاره کوي چې رښتیا هم د اوبو د کمښت د نن وخت یوه ستره ننګونه ده.
د اوبو د کمښت ستر لاملونه د اوبو د زیرمو ککړتیا، د اوبو څخه د ضروت نه زیاته استفاده، شخړې او جنګونه، د اوبو د زیرمو څخه فاصله او وچکالي بلل شوي دي. د اوبو د کمښت سره لوږه، مرضونه او روغتیایي ستونزې، ضعیفه حفظ الصحه، تعلیم ته د لاسرسي نشتون او بالاخره فقر او بیچارګي منځته راځي.
خو بیا د دغه ستونزو سره سره د حل لارې هم شته مګر دغه ستونزې ته نړیواله حل لاره لټول پکار دي او د ټولو خلکو شریکه هڅو ته اړتیا ده او هر څوک باید خپل مسوولیت ادأ کړي.

حبیب الرحمن حاذق