شعر

انسان او طبیعت – نظم

انسان او طبیعت : شعر

لکه وریځې نس کې پټه ده بریښنا
هسې مېشت ده د تیارې منځ کې رڼا
که د ځمکې یو اړخ تور لکه تبۍ ده
په رڼا او په ځلا ده بله خوا
پیل د شتون که د نشتون سره څرګند دی
ناڅرګند ښکاري د دواړو انتها
پرېوتل او ختل دواړه سره مل دی
د ژوندون د راز یو غټه پېچلتیا
سکون ستنه او پایه د حرکت ده
د بدلون پر مټ ولاړه ده دنیا
د خندا سره ژړا ځکه ملګرې
چې د ژوند پانګې ته وبخښې غنا
طبیعت د اړوپيچ یوه لړۍ ده
د بقا سره ملګرې ده فنا
داسې راز د طبیعت په منځ کې نشته
چې انسان ور باندې نه مومي بریا
د معما د حل کيلي چا سره نشته
یو انسان دی چې کیلي ده د معما
طبیعت که هر څو لوی او پراخ ښکاري
د انسان تر عظمت نه لري لویا
انسان داسې شان اولاد د طبیعت دی
چې اولاد دی هم ادې ده هم بابا
دا انسان دی د نړۍ تر ښکلا ښکلی
هم لامل دی ونړۍ ته د ښکلا
په دا هسې رنګه شان چې د انسان دی
انسان ځکه دی تر ټولو مستثنا

شعر وزمه خیالونه

صافی بنسټ خبرتیا Safi Foundation Ads Donation

wasiweb.com

wasiweb.com Publisher Team publish your sent articles. you can send your articles to publish, also you can be author with us. Share the website and articles with your friends

خپل نظر مو دلته ولیکئ

Back to top button
وسیع ویب
error: