ټولنیز | واسع ویب

حقوق متقابل دوستان بریکدیگر

هم انسان‌ها ـ حتی کودکان ـ دوستی و رفاقت را دوست می‌دارند و برای انس، الفت و همیاری در درس، تحقیق و کسب مهارت‌ها از یکدیگر و همکاری در انجام دادن کارها و مسئولیت‌های مختلف و کسب و درآمد روا و دوری از

فاجعۀ ي حياء ستيزي

بي ترديد حياء فضيلتي است كه بي نياز از آنست تا ما در وصف آن چيزي بگوئيم. كافي است بدانيم تمام انبياء الهي، مصلحان تاريخ، فلاسفه و دانشمندان دنيا، حتي آنها كه ملتزم به هيچ عقيده اي و باوري هم نبوده ان

آيات و احاديثي زيادي در مورد صله رحم آمده است که همه بيانگر واجب بودن اين پيوند بوده, مرتبة از مراتب ايمان محسوب شده است. خداوند متعال ميفرمايد: وَاعْبُدُواْ اللّهَ وَلاَ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَب

مجالس لهو و لعب از ديدگاه اسلام

بسیاری از مردم در مجالس و شب‌نشینی‌ها خود را به برخی کارها و سرگرمی‌ها مانند: ورق‌بازی، نرد و شطرنج مشغول می‌نمایند و گاهی اوقات هم به غیبت، سخن‌چینی و هتک حرمت دیگران می‌پردازند. در مورد بازی نرد، شط

آفت ضرر رساني به خودت بر مي گردد

خداوند (جل جلاله) ميفرمايد: (والذين يؤذون المومنين و المؤمنات بغير ما اكتسبوا فقد احتملوا بهتانا و اثما مبينا ) الاحزاب/58 ترجمه : كسانيكه مردان و يازنان مسلمان را بدون كدام گناهي اذيت ميرساند ، متحم

دشنام دادن كار شيطان است

مسلمان عفيف اللسان ميباشد و اين عفت زبان برايش اجازه نمي دهد كه سخنان ناشايسته را حتي در حالات عادي استعمال نمايد ، چه رسد كه سخنان زشت و نا مرغوب را براي کسي ديگري استعمال كند، و دشنام ها غالبا با

مسلمان بر مسلمان شش حق دارد

در قوانين اخلاقي اسلام هر مسلمان بالاي مسلمان ديگر شش حق دارد ، مسلمان راستين را لازم است تا اين حقوق ششگانه را به شكل عملي آن مراعات نمايد : عن أبي هريرة (رضي الله عنه) قال : قال رسول الله ( صلى الل

عيب جويي عيب است

انسان ساخته بشر نه ، بلكه ساخته خالق بشر است ، خداوند متعال (جل جلاله ) انسان را با اشكال، رنگ ها، و طول وعرض مختلف خلق نموده است ، كه زيبايي خدابخش فضيلتي براي خود آن شخص نميباشد ، و همچنان نواقصي د

ایثار یعنی چه؟

ایثار یعنی این که برادرت را بر خودت تر جیح دهی(بهره و نصیبی از دنیا را به برادرت می دهی تا او از آن استفاده کند و تو آن را از دست می دهی.) وقتی می گوییم: فلانی، برای فلان شخص ایثار کرد یعنی به خاطر آخ

صبر و شكيبايي در قران

ایمان را دو ستون است یکی صبر و دگرش شکر، از این‌رو سزاوار است که مومن آن‌ها را بشناسد و بر آن‌ها تکیه کند و حرکت خود را به‌سوی پروردگار در میان این دو ادامه بدهد! تنها با دو بال صبر و شکر می‌توان به

خنده و خنداندن مردم

عده یی خیلی معتاد به خنده می باشند و به اندکی حرفی می خندند و عده یی که معتاد به خنداندن دیگران هستند و خوش دارند که همیشه مردم را به خنده وادارند و این در واقع عملیه یی است که اسلام آن را نمی پذیرد و