ادب او پښتو
-

پنير که ورور ـ منظوم نکل
دوه موږکان ول راوتلي له خپل غاره دوی کښل بويان له تورې شپې بيا تر سهاره ستړي ول دواړه دغه ورونه بې حسابه باندي راغلې چي وه ورځ وږې خرابه غوږونه يې شک سول پاته نه سول دوی زهير پر يو ډېران کله چي يې ومو
Read More » -

څلور دي کال کي موسمونه ـ د ماشومانو شعر
څلور دي کال کي موسمونه هر يو جلا لري خوندونه لنډي سي شپې ورځي اوږدې سي په دوبي ټول خولې خولې سي له اوبو ډک چي يخ منګی وي په دوبي يخ د چا زړګی وي چي دوبی ولاړ سي، راسي منی په وچو پاڼو ډک سي کلی زنګوي و
Read More »









