تفریحي | واسع ویب

په څه ډول نکلونه پیدا سول- ماشومانو کیسه

‎ یو وخت یوه پاچا ټوله حیوانان ځان ته راوغوښتل او ورته ویې ویل: – په تاسو کي څوک د غنمو یوه دانه په یوه غويي باندي تبدیلولای سي؟ ټولو حیوانانو فکر وکړ چي دا امکان نه لري خو سوی وویل: – زه به کوښښ وکړم

شرمښ او زوړ سپی- ماشومانو کیسه

یو وخت یو شپون یو سپی دلودی. هغه ډېر زوړ سوی وو، ځکه نو یوه پښه ئې ګوډه، یوه سترګه ئې ړنده او غاښونه ئې وتلي وه. خو پر دې سربېره هغه د خپل خاوند له پاره ښه کار کاوه او هیڅ کله به ئې شرمښ نه پرېښوی چي

شرمښ او وری- ماشومانو کیسه

یو وخت یو شرمښ ډېر وږی وو. هغه دونده وږی وو چي د کمزورۍ د لاسه ئې ښور نسوای خوړلای، ځکه چي په ځنګله کي ئې یو ژوندی حیوان هم نه سوای پیدا کولای. هغه ډېر ستړی هم وو. شرمښ له یوې ویالې سره ودرېدی چي اوبه

شکوڼ او زمری- ماشومانو کیسه

یو وخت یو شکوڼ ډېر وږی وو. هغه دونده وږی وو چي نژدې و د لوږي له لاسه مړ سي، خو له دې سره هغه نه غوښتل چي یوازي ښکار وکړي. هغه ولاړی زمري ته او وې ویل: – زمریه، خلګ وایي چي ته تر ټولو زورور یې مګر زه ت

زمری او درې غویایي- ماشومانو کیسه

یو وخت درې غویایي وه. هغوی ډېر ټینګ شریکان وه. ټول کارونه ئې په ګډه سره کول. په دې ډول هغوی څو کاله خوشحاله ژوند وکړ. هغوی دونده زورور وه، چي ټول حیوانان ځني بېرېدل، او په هغوی ئې کار نه درلود. حتیا ز

زمری، غوماشه او غڼه- ماشومانو کیسه

یوه ورځ غوماشي له ځان سره وویل چي زمری ولي په خپل زور باندي دونده نازیږي؟ زه ته هغه زوروره یم. له دې سره هغه ولاړه چي د زمري سره جنګ وکړي. په پیل کي زمریر د غوماشي په کیسه کي نه سو، خو غوماشه نه تله ا

سویان او چنګښي- ماشومانو کیسه

یو وخت ټول سویان راټول سول چي په ژوند کي د بې انصافۍ په باره کي خبري وکړي. هغوی په خپلو منځو کي سره وویل: – دا څنګه ژوند دئ چي موږ باید د ټولو حیوانانو څخه وتښتو او هیڅ څوک زموږ څخه نه بېرېږي او نه تښ

شرمښ او د سپي طوق- ماشومانو کیسه

یو مازیګر یو سپي او یوه شرمښ سره ولیدل. شرمښ یوزاي پوست او هډوکی وو او په ډېره سختي پر لاره تلی ځکه چي هغه هغه په ډېره خواري ډوډۍ پیدا کوله او ډېر وخت به وږی وو. سپی زورور او صحتمند وو. شرمښ چي سپی ول

شرمښ، ګیدړه او موشخرما- ماشومانو کیسه

یو وخت یو شرمښ، یوې ګیدړي او یوې موشخرما یو ځای ژوند کاوه. هغوی یوه غوا درلوده، هغې ته به ئې هر وخت خوراک ورکاوه تر څو چاغه سي، دوی ئې حلاله کړي او وئې خوري. شرمښ به هر وخت ویل چي زما غوا به څنګه ښه خ

شرمښ او د هغه چلم- ماشومانو کیسه

یوه ورځ ګیدړه تر خپل غار دباندي ناسته وه او چلم ئې څکوی. د هغې همسایه (شرمښ) هغه ولیده او پوښتنه ئې ځني وکړه: – ته څه شي کوې؟ ګیدړي وویل: – چلم څکوم. شرمښ وویل: – ښه خوند کوي؟ ګیدړي وویل: – هو ځکه که

ګیدړه او زمری- ماشومانو کیسه

د حیوانانو پاچا (زمری) زوړ سوی وو او دونده زور ئې نه درلودی چي ښکار وکړي. هغه نه غوښتل چي د لوږي له لاسه مړ سي، فکر ئې وکړ چي باید څه وکړي. بیا ئې یو پلان جوړ کړ. هغه په خپل قصر کي پرېوتی، او داسي زګې