مینې لنډۍ ١
د نصیبونو فیصلې دي
د زړۀ په خوښه ښځې چا موندلي دینه؟
?
او نصیبه وسؤځې اېره شې
تندیه مات شې پر تا یې څۀ لېکلي دینه
??
د پوهنتون سنَد دې راوړه
د دولسم تنبله نۀ مې درکوینه!
?
که زورور يې زور معلوم کړه
زما ډولۍ د کلي منځ کې تېروينه
ستا د وصال باران اونه شو
په خپلو اوښکو لمدوم د زړه باغونه
ناز مې کاوه پياز مې خوراک شو
خوله مې ترخه شوه بيا به نه کوم نازونه
زړګيه چا ـ چا له دې ورکړم
هر سړى دا چيغې وهي چې يار دې يمه
یوه خوله څۀ وه چې مې درکړه
په جوماتونو کې دې وکړل اعلانونه
” دا ته چې ځې اخېر به لاړ شې
ماته ګړۍ په ګړۍ مه وایه چې ځمه ”
زه بۀ ګېله له چانه نه کړم
غمجنې ورځې په ما خدای راوستې دینه!
